جالبه آدما چقدر مجازیت بوجود آوردن. مثل شخصیت های مجازی که آدمها در وب میگیرند یا فیلم که انسان در واقع بصورت نامریی در محیطی قرار میگیره که اتفاقات جذاب می افته یا بازی های کامپیوتری که فرد در اتفاقات نیز سهیم هست، من حتی میگویم مشروب و مواد مخدر هم یک سازنده محیط هیبرید مجازی واقعی است که انسان دیدی مجازی از دنیای واقع زندگی میکنه! همه خوب میدوند که همه اینها کلی طرفدار داره و این یک دلیل خیلی ساده چون آدم ها از دنیا واقعی خودشون راضی نیستند. برای مثال کسی که به سمت جوامع مجازی در وب میره که احساس میکنه شخصیت مجازی اش را در وب بیشتر از شخصیت واقعیش دوست داره مثل کسانی که دوستانی زیادی یا روابط بازتری در جامعه مجازی دارند مثل اورکات یا 360 دارند، در حالی که دنیای واقعی اینطور نیست و برای همین است که چنین شبکه ای در فضای بسته ایران از نظر روابط جنس مخالف خوب جواب میدهد. یا مثلا فیلم کسی وارد دنیا مجازی فیلم میشود که احساس میکند هیچ هیجان خاصی در دنیای واقعی ندارد یا محیط دنیای واقعی به به وفق مراد ما نیست، چرا هرکی از ما یک قسمت از سریال فرندس رو نگاه کرده عاشقش شده، خوب معلومه چون شخصیت های دوست داشتنی را هیچوقت نمیتونه در دنیای واقع پیدا کنه رو اونجا پیدا میکنه؛ این در مورد بازی های کامپیوتری هم صدق میکنه. در مورد آخر هم یک محیط هیبرید از دنیا واقعی مجازی میسازه که تو در دنیای واقعی هستی ولی ناراحتی هایی که در حالت هشیاری داری را احساس نمیکنید.
همه اینارو گفتم که حواستون باشه وقتی دیدن بیشتر زندگی تون از اینها تشکیل شده مطمئن باشید که دارید تو زندگی واقعی شکست میخورید که باعث میشود هر چه بیشتر جذب شدن به دنیای مجازی میشه و این روال ادامه پیدا میکنه تا از در دنیای واقعی از بین برید.
بگذارید یک سئوال بکنم اگه شما در یک دنیای مجازی مثل ماتریکس زندگی فوق العاده ای داشته باشید و در دنیای واقعی زندگی معمولی ترجیح میدید کدوم انتخاب کنید؟